सिनेमामय आठवडा, भाग#१

आपण पुण्यातील लोक भाग्यवान आहोत. कलेच्या आणि इतरही विविध क्षेत्रात नेहमी काही काही चालू असते. ज्यांना आवड आहे आणि सवडही आहे, त्यांना ह्या सर्वांचा लाभ घेता येतो. चित्रपटांच्या बाबतीत देखील काय काय चालू असते. एकतर कायम कुठले ना कुठले चित्रपट महोत्सव सुरु असतात, Pune International Film Festival तर पर्वणीच असते. आजकाल लघुपट निर्मिती देखील जोरात आहे. समाजात चित्रपट ही एक कला आणि माध्यम म्हणून चांगलीच जाणीव निर्माण झाली आहे. त्यातच पुण्यात चित्रपट क्षेत्राशी संबंधित दोन नामवंत संस्था आहेत, National Film Archives of India(NFAI), आणि Film and Television Institute of India(FTII). पुण्यात देखील फिल्म सोसायटी देखील जोरात होती, तिने नुकतेच पन्नास वर्षे पूर्ण केली. पण आता ही संकल्पना थोडीशी मागे पडली आहे की काय असे वाटते आहे, कारण जगभरातील चित्रपट पाहण्याची झालेली इंटरनेट आणि मोबाईल, तसेच डिश टीव्ही मुळे, झालेले सहज उपलब्धता. पण त्यामुळेच की काय, चित्रपट अथवा अशा दृक्‌श्राव्य माध्यमांकडे सजगतेने, आस्वादक पद्धतीने पाहून कसा प्रतिसाद(प्रतिक्रिया नव्हे) द्यावा हे समजून घेण्याची निकड अधिक जाणवते.

चित्रपट ही कला म्हणजे कित्येक गोष्टींचा, तंत्रांचा, कलांचा, एक परिपाक आहे. फार वर्षांपूर्वी माझ्या मित्राकडून FTII च्या चित्रपट रसास्वाद अभ्यासक्रमाबद्दल ऐकले होते(त्याने पुढे जाऊन तो केलाही, आणि नंतर त्याच्या आवडत्या संगीतकार पंचम वर एक कार्यक्रम, वेबसाईट देखील सुरु केली आणि ती आज बरीच लोकप्रिय झाली आहे). माझ्याही मनात चित्रपट हे माध्यम जाणून घेण्याची उत्सुकता निर्माण झाली, आणि बरेच दिवस आपणही FTII तो कोर्स करावा असे मनात होते. पण तो कोर्स आहे महिनाभराचा, आणि एवढा वेळ कामातून काढणे महा-कठीण गोष्ट. त्यामुळे रेंगाळत राहिले. अधून मधून NFAI ला जात राहिलो, तेथील वेगवेगळे कार्यक्रम, छोटेमोठे महोत्सव पाहत गेलो(जसे की शांबरीक खरोलिका, गिरीश कर्नाड चित्रपट महोत्सव). मध्ये आणखी एका मित्राने आपले सोडून चित्रपट पटकथा लेखन अभ्यासक्रम करून, लघुपट निर्मिती करायला लागला. अमीरबाई कर्नाटकी पुस्तकाच्या निमित्ताने रहमत तरीकेरी यांच्या ओळखीचे कोणीतरी FTII मध्ये  पटकथा लेखन आणि दिग्दर्शनचा अभ्यासक्रम करत असताना भेट झाली, आणि अज्ञात अश्या FTII च्या परिसरात आत फिरून आलो. त्यातच गेल्या वर्षी FTII ने open day ठेवला होता, त्या निमित्ताने देखील आतमध्ये मनसोक्त फिरून, विविध विभाग पाहून आलो. विजय पाडळकर यांचे ‘सिनेमाचे दिवस-पुन्हा’ हे देखील पुस्तक वाचनात आले.

NFAI ने देखील आठवडाभरचा रसास्वाद कार्यक्रम असतो हे समजले आणि मग म्हटले ह्या वर्षी ह्या शिबिराला तरी जाऊयात. आवेदन पत्र, पैसे पाठवून दिले, ऑफिसमध्ये रजा टाकली लगेच. सहकाऱ्यांना सांगितले की असा असा चित्रपट रसास्वाद कार्यक्रम आहे तेथे जाणार आहे, तर त्यांच्या भुवया उंचावल्या गेल्या, चित्रपट क्षेत्रात जायचे आहे की काय असेही काहींनी विचारले.  म्हटले तसे काही नाही, पण समजावता समजावता नाकी नऊ आले. मला हेही माहिती होते की art appreciation cannot be taught, but it can definitely be learnt. असो. तर ह्या शिबिरातून बरेचे चित्रपट दाखवले जाणार होते, चित्रपट-क्षेत्राशी निगडीत विविध विषयांवर व्याख्याने असणार होती. एकूणच काय पर्वणीच ठरणार होती. पहिला दिवस हा उद्घाटनाचा दिवस होता. नाव नोंदणी दुपारी असणार होती, आणि त्यानंतर, उद्घाटन, आणि चित्रपट दाखवले जाणार होते. ह्या कार्यशाळेची Federation of Film Societies of India(FFSI) ही मुंबईस्थित संस्था देखील NFAI बरोबर सहआयोजक होती.

मराठीतून हे शिबीर, गेली १२ वर्षे सुरु आहे. चित्रपट रासास्वदांच्या मूळ सूत्रांचा परिचय ह्या शिबिरातून होणार होता. एकूण १० चित्रपट, २० लघुपट, इतिहास, तज्ञांची व्याख्याने, आस्वाद आणि प्रतिसाद असे सगळे असणार होते. एकूणच चित्रपट कलेविषयी सजग भान देणे हे ह्या शिबिराचे उदिष्ट असणार होते. आवेदन पत्रात आयोजकांनी विचारलेली माहिती रोचक होती. नेहमीची वैयक्तिक माहिती व्यतिरिक्त, आवडते चित्रपट कोणते, दिग्दर्शक कोण, महिन्यातून किती चित्रपट पाहता(तेही चित्रपटगृहात, घरी), चित्रपटविषयक वाचलेली पुस्तके, फिल्म सोसायटी, चित्रपट कसा तयार होतो हे माहिती आहे का, हे ही विचारले होते.

image

NFAI मध्ये पहिला दिवस हा शिबिराच्या उद्घाटनाचा दिवस, दुपारी कार्यक्रम सुरु झाला. मी जरा लवकरच गेलो होतो, नाव नोंदणी केली, workshop kit घेतले. आज सकाळपासूनच हवा दमट होती. वारा नाही, घामाघूम व्हायला होत होते. NFAIच्या आवारात Barrister Jaykar यांचे निवासस्थान, जिचे वारसा संवर्धनाचे काम चालू होते, ते दिसत होते.  आधी ‘आमो आखा एक से'(Aamo Akha Ek Se, We are One) या आदिवासी जीवनावरील चित्रपटाचा preview होता, अभिनेता यशपाल शर्मा आणि त्याच्या भोवतालची गर्दी दिसत होती. शिबिराच्या उद्घाटनाच्या कार्यक्रमाला सचिन खेडेकर, किरण शांताराम, श्यामला वनारसे, सुषमा दातार, प्रकाश मकदूम वगैरे आले होते. श्यामला वनारसे यांच्या रसास्वादाच्या व्याख्यानांची DVD तयार केली आहे, त्याचे प्रकाशन झाले. त्यावेळेस सुषमा दातार यांनी सतीश बहादूर, ज्यांना भारतात film society, film appreciation चे जनक असे समजले जात, त्यांच्याबद्दल त्या बोलल्या. त्यानंतर सुधीर नांदगावकार यांचे पहिले व्याख्यान, ‘चित्रपट रसास्वादाकडे’ हे व्याख्यान, तसेच एक रशियन लघुपट Wedding दाखवला, पण का कोण जाणे, त्यांचे व्याख्यान जे सुरुवातीला चित्रपट इतिहास सांगत होते, त्यानंतर, मध्येच थांबले, आणि शेवटी The Children of Heaven हा मजीद माजिदी यांनी दिग्दर्शित केलेला इराणी सिनेमा दाखवला. आणि दिवस संपला, बाहेर येतो तो काय, पाउस सुरूच झाला होतं. मी बाहेर असलेल्या ढगांच्या गडगडात, पावसात, तसेच मनात निर्माण झालेल्या विचारांच्या गर्दीत मी परत घरी निघालो.

ह्या ब्लॉगच्या पुढील काही भागात मी ह्या शिबिरातून काय काय अनुभवले, पहिले याबद्दल सविस्तर लिहिणार आहे. हे रसास्वाद शिबीर करण्याच्या आधीपासूनच मला भावलेल्या चित्रपटांविषयी मी लिहितोच आहे. तेही जरूर पहा.