Building Innovation Culture

I am big fan of innovation, at workplace and in general. I have always challenged people on that front. Earlier this year, I also conducted Hackathon in my organization to promote innovation culture. I have been involved in running and arranging meetups(CloudStack, VMUG) which spark the ideas, exposes problems yet to be solved. I thought of sharing my learning in this blog. I have written on this topic earlier also(see here: Innovation: Visible and Invisible). You may check my earlier blogs as well.

One can innovate and bring changes very easily. It is not that you need team locked in a room for days together for creating innovations. Most importantly, innovation need not be a game of chance. If you keep your eyes, and ears wide open, usually, you would find opportunities to innovate. Innovations, of course, can be internal or external. Internal ones are usually towards processes, collaboration, automation, or any idea which can streamline experiences internally and help teams do more, and effectively. External ones are usually related to your customers, value you are bringing, problems which you are solving for them, and more importantly how.

Innovation Culture: Image Courtesy-Internet

The ongoing COVID-19 pandemic has proven yet again that necessity is mother of innovation, invention, progress. As one can, in last 5-6 months, world has seen paradigm shifts in almost every domain, new innovative ways of tacking old problems in some cases, and in others, solving new problems.

There is not much option to innovate in this ever changing world. So, it is important to pay attention to what is changing in your problem domain, your customers. Once you understand, then you are in better position to solve by innovating your solutions for them. Approaches such as design thinking can help here. It is everyone’s responsibility to consciously take efforts to ask questions and find out what is changing. They can be around assumptions made, dependencies which are there or need not be there, what pain points are seen on the way,

As design thinking approaches suggests, to supplement and validate your observations of customers/users, surveys can be helpful, or even interviews in formal or even in informal setting can be useful. These, are, of course, methodical or formal ways.

Another innovation strategy is to look out for leaders in your problem domain, understand what they have done and find out what other alternatives, better ways it can be done. This principle can be applied in organizations also, to learn from innovations and improvements from other teams/departments.

Ideation is fundamental to innovation progress. Many factors such as need vs want, value, feasibility, usefulness, prototyping, proof of concepts etc. Innovation attempts many times can be disasters, can ultimately result in failure in this fast moving market. Failure needs to be celebrated, as it is stepping stone towards success. Embracing failures is essential ingredient of building innovation culture.

What has been your experience with innovation? Feel free to share.

Locked down, but not stopped…

It has been two months now after the havoc due to the virus. More than half of that, we are in lockdown state, in India. I was to travel to Boston middle of February 2020, just around when COVID-19 outbreak had happened, few hundred cases were around. There was word of caution in the air. I took a risk and did travel and managed to come back safely to India towards end of February, only to find that the spread was rampant. In a week’s time, I got into self-imposed lockdown, and followed a nation wide lockdown in India.

Like many of you out there, I was glued to TV, with me biting my nails, sitting on the edge, flipping between various news channels. But after a while, I said myself enough is enough, and put a stop to that madness, as it had started affecting me, seeing the situation getting worse and uncontrollable. The media is doing great job in general, I am sure, keeping us informed, warned, provide insights. No question on that.

It is amazing to see what this virus has done to all of us, globally. Well, I am not talking of stock market. That is different story, and it is certainly not amazing. I am talking about how we humans now interact. Some new behavioral etiquette has sprung up, such as social distancing, sneezing in one’s elbows, getting away from shake-hand to namaste, and many others. But for many, this enforced isolation is a nightmare, not able to cope up, hence raising demand on mental health care, more than any other times. For entrepreneurs and leaders, it is time to adapt to the new reality, manage the new VUCA(popular leadership term referring to Volatility, Uncertainty, Complexity, Ambiguity) world, solve new problems, and most importantly stay course on innovation. The current situation is best described by VUCA. The virus has brought in huge disruption in front of all us to face.

Needless to say, business is bleeding right now. Jobs are being lost, revenues are vanishing in thin air. But there are certainly new opportunities, new challenges to address. New business models, new business opportunities are also on the rise. I am sure those with entrepreneurial mind set among us, are working on making most of the opportunity, this crisis is bringing. I am keenly following mental health space, where there is a jump in venture capital funding in that area. This has been my area of interest since last 20 years. I am sure innovation in this area, and many other areas will happen very rapidly.

It is is anybody’s guess now that more and more things will happen online, even at more ferocious pace. Online meetings, online learning, cashless payment options(mobile wallets, not credit cards!) are obvious gainers. I also suspect virtual reality, augmented reality also will be on the rise. Who wouldn’t want to get that life like cinema experience, but in virtual world? Who wouldn’t want to go to beach, but in virtual world? Even experiences such as buying pair of glasses for your eyes will happen more online. I broke my expensive frame-less glasses today, only to order them online from Lenskart, as opticians are closed right now. I had preferred walking into optician’s shop instead of online option. This is similar situation to what was brought to us by demonetization in India couple of years back. It forced all of us to use alternatives, go cashless, though that brought inconvenience in the short term.

Same thing is happening to some of these alternatives in other areas. It is as if nature has enforced a growth hack on them! We are forced to use them. It is making them get even better. Anything that will remove in-person, remove need of touch and feel, will be done in alternative ways. The other parts of businesses will, of course, come back, but slowly and steadily, as for many things, there is no alternative, but to do things in-person, and need touch. The things which were seen impossible, are now happening. For example, it was impossible to have WFH implemented. There would be hundreds of reasons on the table discouraging that. But with just one blink, now many organizations are 100% WFH and are productive in most cases.

Anyways, summer is in its peak now in India. I hope this virus gets roasted off by the scorching Sun, and, we get back to our old ways, may be wiser, may be more conscious of mother nature, and more deep inside!

इंडस्ट्री ४.० आणि आपण

सध्या कोरोनाव्हायरसच्या(COVID-19) फैलावामुळे लॉकडाऊन असल्यामुळे सगळ्यांना सक्तीने घरीच राहावे लागते आहे. दुरचित्रवाणीवर रामायण महाभारत या सारख्या जुन्या मालिका परत येत आहेत. मी सुद्धा तारक मेहता का उल्टा चष्मा या सारख्या मालिकेचे जुने भाग पाहतोय. सब ह्या दूरचित्रवाणी वाहिनीवर जवळ जवळ दहा वर्षांपासून ही मालिका सुरु आहे. ती हलकी फुलकी, रोजच्या जीवनातील घडामोडींवर उपहास, तसेच विविध स्वभावांची लोकं एका हाउसिंग सोसायटीत राहणारे, त्यातून निर्माण होणाऱ्या गमती जमती  त्यात असतात. ती  मी आवडीने पाहत असतो. परवा एक जुना भाग पुनःप्रक्षेपित केलेला पहिला. त्या मालिकेत सात आठ वर्षांपूर्वीच्या एका भागात, त्यात असलेली भिडे नामक मराठी व्यक्ती आपल्या मित्राकडून स्कूटर उसनी आणते. मित्रासाठी ती स्कूटर जीव की प्राण असते. तिच्याशी तो बोलत असे. त्याचे नाव बंड्या असे त्याने ठेवले असते. स्कूटर सुरु करण्यासाठी बंड्या, चल आता असे म्हटले कि सुरु होईल; बंड्या, थांब आता, असे म्हटले कि थांबेल असे तो भिडेला म्हणतो.  त्या वेळी ते सर्व हास्यास्पद वाटत होते. अर्थात त्याचे स्कूटरवरील अतिप्रेम दाखवण्यासाठी हे असे केले होते(त्या अतिशयोक्ती मुळे परवा देखील हसू आले होते). लहानपणी मी आजोळी जात असे. आणि बैलगाडीमधून प्रवास होत असे. त्यावेळी गाडीवान दादा बैलांशी बोलत बैलगाडी चालवत असे, थांबवत असे, अर्थात लगाम देखील होता असे हे आठवले. असो. आठ-दहा वर्षांपूर्वी असे नुसत्या बोलण्याने स्कूटर चालू बंद होणे नक्कीच शक्य नव्हते. पण आज ते नक्कीच शक्य आहे, नाही तर ते प्रत्यक्षात पाहू शकतो!

कसे काय? अहो तेच तर सांगणार आहे, हे सर्व शक्य आहे ते इंडस्ट्री ४.० मुळे. मानवी आवाजाद्वारे यंत्रांशी, उपकरणांशी संवाद साधणे आज सहज शक्य आहे ह्या नवीन तंत्रज्ञानामुळे. इंडस्ट्री ४.० मध्ये शिरण्याआधी इंडस्ट्री १.०, इंडस्ट्री २.० आणि इंडस्ट्री ३.० काय आहे हे थोडक्यात समजावून घेणे अगत्याचे आहे. हे चार शब्द निगडीत आहेत ते  औद्योगीकरणाचे ढोबळ मानाने पडलेले टप्पे म्हणता येईल, त्याच्याशी.

पहिला टप्पा अठराव्या शतकात सुरु झाला, वाफेवरील इंजिन सुरु झाल्यामुळे, रेल्वे सुरु झाली. औद्योगिक क्रांती झाली. यांत्रीकीकरण सुरु झाले. अर्थात याच्या आधी तसे काही नव्हते का? होते की, विशेषतः भारतात आणि इतर अतिप्राचीन संस्कृतींमध्ये विविध प्रकारचे उद्योग होतेच. चाकाचा शोध लागला तेव्हापासूनच उद्योग सुरु झाला. पण आपण विचार करोत तो आधुनिक जगताचा. असो. या नंतरचा टप्पा विजेच्या शोधाचा आणि त्याच्या वापराचा. विजेचा यांत्रिकीकरण मोठ्या प्रमाणावर करण्यासाठी केला जाऊ लागला. त्या मुळे मोठ्या संख्येने वस्तू निर्माण करण्यासाठी कारखाने उभारले गेले तो काळ, म्हणजे साधारण एकोणिसावे शतक. विसाव्या शतकात तिसरा टप्पा जो संगणकयुग अवतरले तेव्हाचा. संगणक वापरून उत्पादन अनेक पटीने वाढवण्यात यश आले. प्रामुख्याने Programmable Logic Controller(PLC) किंवा micro-controllers वापरून कारखाने, उत्पादन क्षमता आपोआप नियंत्रित करण्यात येऊ लागली. उत्पादन, काम आणखीन वेगाने आणि अचूक होऊ लागले. मी ह्या टप्प्याचा साक्षीदार आहे. वीस एक वर्षांपूर्वी अशी कामे करणाऱ्या एका ठिकाणी(B&R Industrial Automation) मी नोकरी करत असे. हे सर्व मी जवळून पहिले आहे. त्याच काळात यंत्रमानव(robot) सुद्धा सर्रास वापरला जाऊन लागला.

आताचा, सध्याचा जो टप्पा आहे त्यात संगणक तर, या ना त्या स्वरूपात आहेतच. पण आंतरजालाचा, क्लाऊड तंत्रज्ञान, सेन्सर्स(IoT-Internet of Things), कृत्रिम बुद्धिमत्ता, भाषा तंत्रज्ञान इत्यादी वापरून औद्योगीकरणाच्या नवनवीन शक्यता ज्यात मानव आणि तंत्रज्ञान यांच्या भूमिका बदलत जाणाऱ्या, येत आहेत. ह्या सर्वांमुळे नुसती औद्योगिक क्षेत्रात उलथापालथ होणार नाही, तर जीवनातल्या विविध क्षेत्रात उलथापालथ होणार आहे. रोबो आता औद्योगिक क्षेत्रातून बाहेर येऊन माणसांसारखी उमेदवारांच्या मुलाखती घेत आहेत, बातम्या देत आहेत, विविध सेवा क्षेत्रात ग्राहकांच्या समस्या सोडवण्यासाठी chatbot आहेत, ज्यात आपण यंत्राशी संवाद साधत आहोत हे समजत देखील नाही. मोबाईल मधील नकाशा तंत्रज्ञान आणि भाषा तंत्रज्ञान यामुळे लोकांना अनोळख्या ठिकाणी प्रवास करणे सोपे होत आहे. यंत्र आणि उपकरणे आता पाहू शकतात आणि त्यावरून काय करायचे ते ओळखू शकतात(image processing, analysis, video processing, vision control). आता यामुळे काय होत आहे आणि काय काय होऊ शकेल याचा अंदाज तुम्ही बांधा. उदाहरणार्थ, हे सर्व वापरून घराची सुरक्षा आपोआप होऊ शकते. कोणी अनोळखी व्यक्ती घरात घुसली कि पोलिसांना आपोआप दूरध्वनी जाऊ शकतो. कारखान्यात उत्पादनाची गुणवत्ता हि अशी यंत्रे ठरवू शकतात, तेही अतिशय वेगाने आणि अचूक. आभासी-वास्तव तंत्रज्ञान(अर्थात महाभारतातील मयसभा! virtual, mixed, augmented reality) आणि वरील इतर गोष्टींमुळे देखील अनेक क्षेत्रात अनेक प्रकारे बदल होत आहेत.

अर्थात हि सर्व यंत्रणा कोरोनाव्हायरस सारख्या एखाद्या संगणक व्हायरस मुळे अथवा cyber attacks मुळे ठप्प होऊ शकते. त्यासाठी यंत्रणेमध्ये तितिक्षा(resiliency) हवी. या सर्वांमुळे cyber security हा परवलीचा शब्द आहे.

ह्या सर्व डिजिटल तंत्रज्ञानामुळे सगळी मानवजात नव्या युगात प्रवेश करते आहे, नव्हे केले आहे. खरे तर या सर्वांचा ह्या लॉकडाऊन दिवसात आपण अनुभव घेतो आहोतच. कित्येक गोष्टी आपण आज घर बसल्या करतो आहोत. त्या मागे इंडस्ट्री ४.० मध्ये असलेली अनेक गोष्टी आहेत. ह्या ब्रह्मांडातील पंचमहाभूतांबरोबर, सहावे महाभूत(अर्थात संगणक आणि त्याचासोबतचे इतर तंत्रज्ञान) जळी स्थळी आहे म्हणून लॉकडाऊन थोडेसे सुसह्य होत आहे. नशिबाने मी ह्याच क्षेत्रात असल्यामुळे हे सर्व होणारे बदल मी पाहतो आहे, त्यात माझा थोडाफार वाटा देखील आहे.

असो. आपण तारक मेहता का उल्टा चष्मा मालिकेतील स्कूटरचे उदाहरण परत पाहूयात. स्कूटर मधील असलेल्या माईकमुळे माणसाने(त्यातही स्कूटर मालकानेच बरं का!) दिलेली आज्ञा तो ऐकू शकतो, आंतरजालावरील भाषा तंत्रज्ञानामुळे ती काय आहे हे कळते, आणि तेथून परत स्कूटरकडे इंजिन चालू किंवा बंद करण्यासाठीची यंत्रणा कार्यान्वित केली जाते.  आता कळले ना कसे शक्य आहे ते स्कूटर चालू आणि बंद करणे, ते देखील नुसत्या बोलण्याने! पुढे असेही होऊ शकते की मानवी भावभावना यंत्राला कळतीलही. म्हणजे असे होईल कि प्रेमाने हळू आवाजात बोलले तरच स्कूटर चालू किंवा बंद होईल, रागावून बोलले, मारले तर, स्कूटर आपले ऐकणार नाही, हे लक्षात घ्या! आहोत का आपण तयार?

तुम्हाला जर इंडस्ट्री ४.० बद्दल आणखीन जाऊन घ्यायचे असेल तर एक संधी आहे. Centre for Industry 4.0(c4i4 Lab) ने आयोजित केलेल्या एका इंडस्ट्री ४.० वेबिनार मध्ये घर बसल्या तुम्हाला सहभागी होता येईल. हा वेबिनार पुढील आठवड्यात २३ एप्रिलला सुरु होत आहे.

 

The Aftermath of 21 Days Lockdown

I re-blogging the below blog on what the topic of what would happen when 21 days lockdown to contain spread of COVID-19, in India ends on April 14, I agree the suggestions there. The situation mentioned in there could very well happen, if governments and most important we ourselves don’t maintain sanity towards the situation.

What do you think? And what can we do not get into this mindset?

Oblivion8

For starters, not all of us have siblings who are doctors and who can give us a scare, time and again while providing authentic information about what really should be our priority points.

The first thing my brother, who is a doctor, told me today was that, it’s not the 21 day lock down that matters, it’s what we do on day 22.

So here’s what’s going to happen:

  1. Like some people did during the Janta curfew, now the whole country is suddenly going to run out of their homes with the national flag, playing patriotic songs and shouting slogans like we’ve won a war and talking about how great of a nation we are forgetting that we have not completely eradicated the virus but merely tried to cut it down.
  2. The so called highly educated people of the city are going to flood public places like cinema theaters, restaurants…

View original post 665 more words